Ιερά Μονή

Μεταμόρφωσης του Σωτήρος

 

 

Πάνω από το χωριό, στη θέση Μοναστήρι, δύο μόλις χιλιόμετρα πάνω από την Ιστορική γέφυρα και μέσα στην σκιά πανύψηλων αιωνόβιων δένδρων, βρίσκεται η  Ι. Μ. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, που ανεγέρθηκε το 1963, πάνω στα ερείπια παλαιότερου βυζαντινού Ναού του 11ου αιώνα.

 

 

 

Ο παλαιότερος Ναός , ήταν κατά την   παράδοση το μεγαλύτερο μοναστήρι της περιφέρειας της Φθιώτιδας. Είχε 300 καλόγερους, πολλά χωράφια και κοπάδια με κατσίκια που βοσκούσαν στις πλαγιές της Οίτης. Λέγετε ότι το μοναστήρι είχε πάνω από 100 γίδια "Σούτα'. Οι Καλόγεροι είχαν δε οργανώσει δίκτυο μεταφοράς γάλακτος, από τα κοπάδια  που βρίσκονταν στην θέση Πλακωτό της Οίτης στο μοναστήρι όπου κατέληγαν σε μεγάλες στέρνες.  Από την μεγάλη διαδρομή  και τα χτυπήματα δημιουργούνταν  βούτυρο που έπλεε στις στέρνες πάνω από το γάλα.  Υπολείμματα των σωληνώσεων αυτών βρίσκονται ακόμα και σήμερα κατά τις εκσκαφές στην περιοχή. (*)

 

 

Το μοναστήρι έπαιξε σπουδαίο ρόλο κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Η παράδοση θέλει το Μοναστήρι να μην έχει πέσει στα χέρια των Τούρκων γιατί φοβούνταν των μεγάλο αριθμό των καλόγερων που ήταν σ' αυτό. Οι καλόγεροι παράτασσαν κάθε πρωί τα άλογα τους προς την Ανατολή , σε τέτοιο σημείο που να είναι εμφανές από τον κάμπο των Βαρδατών όπου Στρατοπέδευαν οι Τούρκοι.  Οι Τούρκοι δε, για να παρατηρούν το μοναστήρι, κατασκεύασαν ύψωμα  στο χωρίο Βαρδάτες (το ονόμαζαν "Κουμέρκι" ) για να μπορούν να έχουν καλή οπτική επαφή με το Μοναστήρι. (*)

 

 

Οι καλόγεροι άλλαζαν φορεσιές στα Άλογα πολλές φορές κάθε πρωί (κατ' άλλους τα έβαφαν με διαφορετικά χρώματα),  αφήνοντας  έτσι την εντύπωση στους Τούρκους ότι το Μοναστήρι είχε πάρα πολλούς καλόγερους και ότι αυτό καθιστούσε την άλωση του αδύνατη. (*)

 

Όλα αυτά μέχρι που κάποιος από τους καλόγερους πρόδωσε το μυστικό αυτό και οι Τούρκοι εισέβαλλαν στο Μοναστήρι. Τότε ο Ηγούμενος, για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων το Μοναστήρι,  έβαλε  φωτιά στην μπαρουταποθήκη και τινάχθηκε στον αέρα μαζί με όλους τους μοναχούς. 

 

 

 Αργότερα ξαναχτίστηκε το Μοναστήρι μέχρις ότου διαλύθηκε με διάταγμα του Όθωνος. Το 1833 Ηγούμενος ήταν κάποιος Ιερομόναχος Θεοδόσιος και υπήρχαν στο μοναστήρι 3 Μοναχοί και 4 υπηρέτες.

 

   Από το Βυζαντινό Μοναστήρι έχουν διασωθεί ωραιότατα αρχιτεκτονικά μέλη του Βυζαντινού Ναού, μαρμάρινες πλάκες με βυζαντινές  επιγραφές και παραστάσεις, κάποια εκ των οποίων μπορείτε να δείτε στο χώρο της Μονής. (*)

 

 Τα περισσότερα ευρήματα  φυλάσσονται στο  Αρχαιολογικό μουσείο Υπάτης .

 

 

Εορτάζει τις 6 Αυγούστου, ημέρα πανήγυρης του Xωριού μας.

 

Την παραμονή γίνεται ο στολισμός της εικόνας, η περιφορά της στον Μέγα Εσπερινό που ακολουθείται από αρτοκλασία και αναβιώνουμε το παραδοσιακό πανηγύρι στην πλατεία του χωρίου μας.

 

 

 

 

Μέρος των Ευρημάτων (*)

στο Βυζαντινό Μουσείο Φθιώτιδας

(Το μουσείο στεγάζεται στους "Καποδιστριακούς Στρατώνες" στην Υπάτη)

 

Μαρμάρινο ανάγλυφο Θωράκιο με γλυπτή

παράστασης  Αετού ο οποίος κατασπαράζει λαγό

('Α μισό 11ου και τελευταίο τέταρτο 12ου αιώνα)

 

 

 

Βυζαντινό Γλυπτό Επιστήλιο

('Α μισό 11ου και τελευταίο τέταρτο 12ου αιώνα)

 

 

Τμήμα μαρμάρινης επιπεδόγλυφης πλάκας, πιθανόν

από ομφάλιο δαπέδου.

('Α μισό 11ου και τελευταίο τέταρτο 12ου αιώνα)

Μικρό θραύσμα μαρμάρινου επιστύλιου τέμπλου

('Α μισό 11ου και τελευταίο τέταρτο 12ου αιώνα)

(*) Η ιστορία του  Μοναστηριού μεταφέρεται  από στόμα σε στόμα πολλές γενιές μέχρι και σήμερα.

Φωτογραφικό Υλικό

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΣΤΙΣ 6  ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Την παραμονή γίνεται ο στολισμός της εικόνας, η περιφορά της στον Μέγα Εσπερινό που ακολουθείται από αρτοκλασία.

ΠΑΛΙΟΤΕΡΕΣ  ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

 

 

   

 

Κεντρική Σελίδα >>